Evelien in Japan

Hallo iedereen!

Er is sprake van een verhuizing. Bij deze ben ik verhuisd naar:

http://eefinjapan.livejournal.com/

Ik heb genoeg van deze site, altijd maar problemen en nu zijn mn plaatjes ALLEMAAL verwijdert! Ik hoop dat jullie mijn nieuwe URL kunnen onthouden. Je kunt het altijd in je favorieten zetten

Tot snel!
xx Evelien

Gisteren in de les kregen we een cd met foto’s van ons bezoek aan de basisschool, wiens naam ik eigenlijk alweer vergeten ben, en toen bedacht ik dat ik er eigenlijk nooit echt over geschreven heb! Dus bij deze nog wat foto’s en toelichtingen.

Het was opzich wel een leuke dag. Maar wat ik me vooral kan herinneren is dat ze geen verwarming hadden en de ramen open hadden staan, waardoor ik dus het gevoel had dat ik langzaam in hibernation aan het gaan was. Iedereen kreeg 2 kindjes toegewezen die ons de hele dag hielpen en begeleidden. We hebben die dag mochitsuki gedaan. Dat is dat je rijst fijnstampt waardoor je een soort van plakkerige worst krijgt waaruit je weer bolletjes kneed. Ik ben er geen fan van maar ik heb het een keer in soep gehad, toen was het wel lekker. We moesten toen ook de rijst nog fijnstampen met hamers en daar hebben we dus ook foto’s van gekregen.

ik en een van mijn kindjes:

nog even een foto met onze kindjes:

groepsfoto:

lunch:

Verder gingen we nog Japanse spelletjes doen en hebben wij ook het Nederlandse spelletje hinkelen geintroduceerd. Sommige meisjes werden er helemaal wild van dus misschien doen ze het nu ook nog wel eens  Ik heb toen die van de Hertog-Jan getekend en uitgelegd hoe wij op de basisschool het speelden, blijkbaar was het echt iets hertog-jan eigens, want niemand kende het haha! Maar toch leuk.

Om de dag af te sluiten hadden we nog een sluitings ceremonie, waarbij zowel de kindjes een liedje zongen als wij. Natuurlijk waren zij veel beter dan wij… Erg vernederend! Maarja, wij krijgen geen zangles op school dus tja.. Wij hadden het liedje gekozen: ik heb zo waa waa waa waanzinnig gedroomd! Waarvan ze natuurlijk de ballen niet snapten, maar het was wel geinig..

Het was een erg korte dag, maar van 9 tot half 2, dus toen was het alweer in de bus hop terug naar de universiteit.

Vandaag was wederom een spannende dag. Onze eerste tentamens! Aangezien we het level van de lessen kenden maakten we ons niet écht zorgen, maar je weet maar nooit. Gelukkig verdween onze angst al snel om 9 uur s’ ochtends, bij onze eerste toets. Het was de luistertoets, en hij was zodanig makkelijk dat ik zeker weet dat ik geen enkele fout heb gemaakt.

Toen hadden we zoals altijd van half 11 tot 10 voor 1 niets te doen dus gingen we curry eten voor lunch en Maaike en ik gingen nog even langs de mac want er scheen een nieuwe macflurry special te zijn die zo overheerlijk klonk dat we hem wel móesten uitproberen! Namelijk: vanille ijs met chocolade saus en oreo koekjes. En wat was hij heerlijk. Misschien wel iets lekkerder dan de rolo versie van Nederland! Het was de volle 400 calorien helemaal waard!

Maar goed. Om 1 uur volgde nog een laatste saaie conversatie les (waarom het tentamen de 5e is) en om de dag af te sluiten was er het sakubun tentamen. Dat is het vak waarbij we elke week een kort verhaaltje moeten schrijven en dan word het op grammatica nagekeken. Het tentamen telde gelukkig maar voor 20% tegen de 60% van de huiswerkopdrachten, want wat was het moeilijk!! Zo oneerlijk, totaal onverwacht werd er gevraagd naar éénmalig gebruikte termen van misschien wel 2 maanden geleden in de les en nog meer… Ik was erg geschokt, maar denk dat ik hem alsnog wel gehaalt heb.. alsnog, maar 20% dus dat komt wel goed.

Toen die ellende voorbij was gingen Pyke en ik door naar Hamanomachi, waar we met Yuuki en Arisa hadden afgesproken. We dronken wat in een cafeetje terwijl we oefenden voor het tentamen van de hieropvolgende dag, conversatie. Ik maak me er totaal geen zorgen om, het is heel erg makkelijk, maar het was wel fijn om even de ietsiebietsie kleine foutjes er ook nog uit te laten halen door Arisa (Pyke oefende met Yuuki) zodat ik nu een perfect repetoire heb.

Vervolgens was het etenstijd en omdat de damens trek hadden in goedkoop gingen we bij een tentje eten dat spaghetti verkocht voor maar 500 yen (4 euro dus)! Daar was mijn portomonnee erg blij mee. Heeerlijke spaghetti!!

Ondertussen was het donker geworden buiten en begon dus het Lantaarn Festival. Een festival in Nagasaki vanuit China, waarbij dus allerlei chinese dingetjes worden gedaan. Het was echt heel erg mooi verlicht allemaal. Ook mochten we genieten van een gratis acrobatiek optreden, yeey! Erg gaaf, maar een van de damens mocht wel wat afvallen… Na een tijdje was de glamour eraf en besloten we nog even ergens wat te gaan drinken/eten (alwéér…) waarbij ik voor het eerst in mn leven een donut op heb! om nog wat te kletsen. Is nu eenmaal ook oefening voor het tentamen!

Arisa had Yuuki, Pyke en mij uitgenodigt om naar dit concert te gaan. Er zaten veel vriendinnen van haar in het orkest en ze had er zelf ook ooit in gespeelt. Ons werd klassieke muziek beloofd dus ik keek er erg naar uit.

Het was dan ook echt heel leuk, maar helaas was het een blaasorkest, dus geen viool, cello of piano (hoewel aan het einde wel een piano stukje zat en er 1 cello was). Het was vooral getrompetter en gefluit. Ook was het wat minder klassiek dan gehoopt. Bijna de helft was wel anime muziek of film muziek. Geinig hoor, maar ik hoopte op klassiek .

Toch waren ze erg getalenteerd en voor een gratis concert mag ik toch niet klagen. Het was gezellig.

Ook hielden ze de pret erin door de mensen die niet konden spelen dansjes en kleine toneelstukjes te laten doen. (het orkest bestond uit 100 leden!)

http://www.youtube.com/watch?v=ZPP5y1hd7Bs

Elke buitenlander van Nagasaki was uitgenodigt voor dit feest op de 30e van 6 tot 8. Er scheen erg veel (gratis) eten te zijn en er zou opgetreden worden. Aan de Nederlanders werd ook gevraagd om op te treden, maar niemand scheen echt zin te hebben. Uiteindelijk kwamen Matthias, Pyke en Martijn op het idee om met zn drieen een paar liedjes te zingen on stage. Uiteindelijk werd het “Ik ben vandaag zo vrolijk” van Alfredje Kwak en Somewhere over the Rainbow. Matthias zou begeleiden met zijn ukelele. Ondertussen waren de meiden meer aan het fantaseren over wat voor een taartjes er bij het buffet zouden zitten dan het feest zelf

Toen we aankwamen waren we erg onder de indruk! Het zag er véél chicer (schrijf je dat zo…) uit dan we verwacht hadden. Ook waren er érg veel mensen in pak. Gelukkig zagen we later dat er ook veel andere meiden ook gewoon in casual waren.

Er werden wat toespraken gehouden maar het was moeilijk te verstaan, iedereen kletste er gewoon overheen. Ook toen er bier werd geserveerd en we mochten gaan eten was het helemaal verloren. Het eten was op zich wel lekker, vooral de vis in tomaten sausje, maar de toetjes vielen helaas tegen!! Het was een erg droog chocolade taartje.

Maarja, wat doe je eraan, gratis is gratis  Al snel begonnen de optredes en het varieerde van een rare dans van wat iemand alleen op zijn kamer zou doen om zich uit te drukken naar een chinese dame die een opera stem had waar ik kippenvel van kreeg. Als een van de laatste waren onze jongens aan de beurt, en het viel erg in de smaak.

http://www.youtube.com/watch?v=MBGJWtLmTNA

Wat ook erg super vet was was de laatste voorstelling van de avond. Het was dezelfde draak als in het Festival toen we hier nog maar net waren. Dit was de eerste keer dat we het zo goed konden bekijken, dus ik heb er even een filmpje van gemaakt

http://www.youtube.com/watch?v=izy7K4Y_0uQ
http://www.youtube.com/watch?v=fEacFLeBPbY

Nadat mijn verkoudheid een stuk erger was geworden van ons uitje naar Nederland besloot ik snotterend en al alsnog mee te gaan zondag. Ik vind het altijd leuk om naar visjes te kijken en ik had nog nooit echt een Pinguin gezien, en op bezoek bij een Japanse familie is altijd speciaal.

Gelukkig deze dag wat minder vroeg dan vrijdag stonden we op om de tram te nemen naar de laatste halte aan de andere kant van Nagasaki. Daar zou Arisa ons met de auto oppikken en zouden we naar haar huis gaan. Yuuki die nu het officiele vriendje van Arisa is scheet om het maar even direct te zeggen zeven kleuren. Hij zou nu goedgekeurd moeten worden door de vader van Arisa, die toen hij hoorde dat haar vriendje langs zou komen besloot om helemaal vanuit de buurtprovincie maar eens even langs te komen (hij woont apart van de familie omdat de baan zo ver weg is).

Eenmaal daar viel het gelukkig erg mee. Ze waren uiteraard erg aardig. We hadden nog wat Delfts blauwe cadeatjes over die erg gewaardeerd werden. Na wat thee en een heerlijk taartje was het voor de vader tijd om weer terug te gaan en besloten wij maar eens pinguins te gaan bekijken!

Zodra we binnen waren kwam de herkenbare geur van vis en vogelpoep ons al tegemoet… Alsnog was het heel interessant om te zien. Al die diertjes en kruipende beestjes. Helaas was ik deze dag mn camera vergeten dus heb ik met mn mobiel wat foto’s gemaakt.

voorbijschietende pinguins:

MEGA KRAB

wederom: MEGA vis!

Na dit stinkende avontuur was het weer tijd om terug naar Arisa’s huis te gaan. Haar moeder zou voor ons koken, en ik was erg bang dat het iets vies zou zijn, maar ze zou kimchi nabe voor ons maken (dat soep-eet-gerecht). Dat is altijd erg lekker dus kom maar op! Bij aankomst bleek ze ook echt een gigantisch feestmaal voor ons gemaakt te hebben, en wat was het lekker! Ze had aan allerlei dingen gedacht, kaas in de salade omdat we van kaas hielden, rijstballen zonder vis erin en als toetje een melktaartje met aardbei omdat we van melk houden. Wat was het lekker zeg.

Naderhand hebben we nog met zn allen Big Brain Academy voor de Wii gedaan (die ik had meegebracht op verzoek van Arisa) en wat tv gekeken. Erg gezellig. Voordat we het door hadden was het al 10 uur en dus tijd om te gaan, nog snel even de laatste tram pakken naar huis! En eindelijk eens goed bijslapen om die verkoudheid te onderdrukken.

Vrijdag was het vroeg op staan en op weg naar Nagasaki CS. We gingen namelijk naar Nederland! Woehoe! Ik keek hier al erg lang naar uit. Helaas natuurlijk niet echt naar Nl, maar een kopie. We gingen naar Huis ten Bosch, een pretpark in de buurt van Nagasaki waar ze bepaalde bekende stukken van Nederland hebben nagebouwd. Ik was er benieuwd naar hoe precies ze alles nagebouwd hadden en wat voor eten ze er zouden verkopen. We hadden in ieder geval gehoord van kaaaaassss…. sorry, van kaas.

Ik moet zeggen dat de Japanners er erg hun best op hadden gedaan. Het was tot in de puntjes verzorgd. Het was inderdaad precies Nederland, alleen dan veel schoner en nieuwer. Ook hadden we grauw nederlands weer die dag dus dat hielp ook

Er waren ook attracties, maar we hadden alleen een kaartje gekocht voor het park zelf, dus om de gebouwen etc. te bewonderen. Dat vond ik helemaal niet erg, het was heel leuk om er rond te lopen! Ook waren er hier en daar kleine gratis musea zoals over de straat orgel, molens en over Japan-Nederland connecties. Het straat orgel museum was echt geweldig. Omdat er nauwlijks iemand was in het park ging een mevrouwtje ons helemaal uitleggen hoe het werkte etc. en we mochten ook uit de boeken een liedje kiezen de afgedraaid zou worden. We gingen voor “Tulpen uit Amsterdam.” Het was erg nostalgisch om het kabaal van zo’n apparaat weer eens te horen!

Er werd ook Gouda kaas verkocht…. zo lekker! We kregen steeds probeerseltjes om het te proeven, maar we kenden het eigenlijk maar al te goed! Veel lekkerder dan die Japanse kaas hier. Mijn plan om als ik thuis ben een bruine boterham met kaas te pakken staat nog steeds. Ook was er een schattig snoepwinkeltje waar je een zakje kon pakken en wat snoep in kon scheppen. Belachelijk duur.. maar ze hadden varkentjes, banaantjes, perzikjes, toffees…. zoveel lekkers! Ik kon het niet weerstaan. En ik heb er dan ook erg van genoten.

Na een dag rondgehangen te hebben in Nederland was er tegen 6 uur een lichtshow beloofd. We verzamelden ons op een “nederlands” pleintje en wachtten af. Het was érg leuk om te zien!! Opeens schoten overal de lichten aan.

Toen trokken we door naar het schijnt het mooiste van de hele dag, huis ten bosch. Nu de lichtjes aanwaren en er ook een lichtshow gegeven werd was het leuker. En het was ook erg gaaf gedaan!

de achtertuin:

Maar zelfs toen was het ook nog niet uit met de pret! Er scheen ook nog een vuurwerkshow te zijn, dus na uitgebreid van de lichtjes genoten te hebben was het door naar de haven. Het was mooi het was mooi! En toen voelde het pas als een nieuw jaar. Het is ook maar raar dat Japanners met nieuwjaar geen vuurwerk afsteken hoor!!

Toen bleek het al veel later dan gedacht en moesten we het park uit rennen om de trein te halen. Hier en daar nog snel een fotootje van de mooie verlichting, maar toen was het toch echt klaar voor de Nederland dag.

Zoals het laatste thema bloemschikken hebben we om de zoveel tijd een les Japanse cultuur, eerdere lessen waren Japanse dans en de Japanse theeceremonie. Steeds wachtte ik maar op foto’s van iedereen, maar nu heb ik ze dan eindelijk te pakken. Dus bij deze nog wat foto’s van die lessen.

Japanse dans, buyou

Japanse theeceremonie

superheldenshot:

Aan Evelien:
Zowel jij als Glynis zien er prachtig uit in kimono.

Takano

…

Vandaag was onze… 4e? les in Japanse cultuur. Het varieerde van kimono-aantrek-les tot de Japanse theekunst en vandaag waren we aangekomen bij het Japanse bloemschikken, ikebana.

De dag begon érg traag met van 8:50 tot 12:00 leesvaardigheid op een te laag niveau. Hoewel we doordat het zo saai is nog wel eens de aandacht verliezen en alsnog fouten maken! Wat erg zeg.. gelukkig nog maar een paar lessen. Dit vak heeft trouwens ook geen eind tentamen.. Toen om 10 over half 12 bleek dat we klaar waren en we uiteraard niet voor 12 uur het lokaal uit mochten, besloot de docent ons te laten vouwen! Japanser kan niet, je tijd verdrijven met origami. We maakten allemaal een kikkertje!

Nog een best knappe kikker toch?

De dag kroop langzaam voorbij, zoals elke maandag, maar bij lunch hadden we een gezellige verassing, Seolki (zo spel je het vast niet..), iemand van onze klas, de enige koreaan eigenlijk, kwam bij ons tafelen. We hadden het over Koreaans en ze wil me erg graag helpen! Dus bij deze heb ik mn eerste koreaanse oefenmaatje gevonden!

De jongens deden waar ze het best in waren.. uuh.. ja?

Ik vraag me af waarom ik hier over blog.. ach ja! Ik ga verder:

Gevolgd door Kanji (chinese karakters) les kwamen we dan eindelijk aan bij ikebana! Het was een hoop geknutsel en geprobeer, maar na een aantal pogingen kwamen Pyke en ik toch op een mooi resultaat!

knutselknutsel..

knutselknutsel

nog een plantje nodig..

Mooi resultaat!

denk ik..

En toen hadden we ook nog genoeg tijd over voor wat vrijetijd geknutsel! Dus werden Pyke en ik achter een klein schaaltje gezet en kregen de boodschap: doe wat je wilt! ..Okee!

Mijn creatie:

En toen zat de ERG lange dag er om 4 uur eindelijk op. Nog een doos ophalen bij het postkantoor en maar weer naar huis toe!